Over Daniël2018-12-29T14:19:19+00:00

Daniël Knegt.

Daniël  woont sinds enkele jaren in de gemeente Alphen aan den Rijn. Samen met zijn vriendin Linda hebben ze een prachtig gezin met dochter Nouk en zoon Matz. Het gezin is compleet met hulphond Baco, een grote gezellige hond die Daniël bijstaat in zijn mobiliteit.

Hutten bouwen en bomen klimmen 
Na een opleiding aan de middelbare technische school (MTS) is Daniël gaan werken als automonteur. Een leuke en interessante job maar al snel ontbrak het aan avontuur en uitdaging. Na wat omzwervingen besloot Daniël te solliciteren naar een uitdagende en grensverleggende baan bij het Ministerie van Defensie. Al in zijn vroege jeugd was de interesse gewekt voor het ‘leger leven’. Als kind meer buiten dan binnen te vinden en met vriendjes op ontdekking op bouwterreinen, hutten bouwen en in bomen klimmen.

Sport heeft altijd een rode draad in het leven van Daniel gehad. Vechtsporten als taekwondo, wing chu kung-fu maar ook  Skaten en ijshockey gaven veel voldoening. Later kwamen daar mountainbike, spinning en krachttraining bij. Na een strenge selectie procedure mocht Daniël de opleiding gaan doen tot basis militair luchtmobiel. Een zware en intensieve opleiding waar zowel fysiek als mentaal het uiterste gevraagd wordt. Na ruim en half jaar van grensverleggende en fysieke als mentale ontberingen wist Daniel samen met een derde van de oorspronkelijke gestarte jongens de eindstreep te bereiken en kreeg hij de felbegeerde rode baret.

Door zijn technische achtergrond werd Daniël gevraagd om een vervolg opleiding te gaan doen tot luchtmobiel technisch specialist. Een functie waar hij verantwoordelijk is voor de inzetbaarheid van al het materieel wat de luchtmobiele brigade inzet tijdens een missie. In 2004 is Daniël uitgezonden naar Irak tijdens de SFIR4 missie. Een spannende en intensieve periode waar de mannen en vrouwen zich inzetten voor vrede en veiligheid. De uitzending heeft een geweldige indruk gemaakt.

Een zwaar ongeval
Daniël besloot om intern te solliciteren naar een functie bij het Korps Commando Troepen. In het najaar van 2005 zou Daniël beginnen met de elementaire commando opleiding. Zo ver zou het niet komen want in de zomer van 2005 raakte Daniël betrokken bij een zwaar ongeval.

Tijdens een trainingsmissie met coalitie special forces in voorbereiding op de missies  in Afghanistan ging het mis. De jeep waar Daniel Samen met zijn collega inzat sloeg over de kop waardoor het voertuig deels over Daniël heen is geRolt. Door het adequate handelen van zijn collega’s ter plaatsen werd Daniël razendsnel geëvacueerd. De situatie was dusdanig dat er een trauma helikopter werd ingezet. Nadat Daniël enigszins gestabiliseerd was werd hij overgebracht naar een groot universitair ziekenhuis omdat zijn verwondingen bijzonder ernstig waren.

Met vliegtuig naar Nederland
Een meervoudige schedelbreuk en een aangezichts trauma werden al snel geconstateerd. Ondertussen ging het noodplan van het Ministerie van Defensie in werking en werdt het thuisfront in kennis gesteld. De ouders van Daniël werden verzocht en bijgestaan om zo spoedig mogelijk af te reizen naar het ziekenhuis in het zuiden van Frankrijk. De verwondingen waren dusdanig dat er gevreesd werd dat Daniël het trauma niet zou overleven.

Na enkele dagen en een aantal operaties verder werd besloten om Daniël met de grootst mogelijke zorg te repatriëren naar Nederland. Hier kon hij de specialistische behandelingen ondergaan die noodzakelijk waren. Een speciaal medisch uitgerust vliegtuig werd ingezet om Daniël te vervoeren. Daniël werd opgenomen in het UMC te Utrecht en vanuit vliegveld Soesterberg onder begeleiding naar het ziekenhuis vervoerd.

Daniël was tot op heden nog steeds niet bij bewustzijn. In het UMC werd Daniel uren en uren achtereen geopereerd om zijn aangezicht te reconstrueren. Na bijna drie weken van coma ontwaakte hij in het bijzijn van zijn ouders, vriendin en zijn dienstmakker. Aangezien Daniel niet kon spreken vanwege de beademing en alle apparatuur om hem heen krabbelde hij op de arm van zijn moeder wat de planning was.

Revalideren
Een lange en intensieve revalidatie stond Daniël in het vooruitzicht. Ondertussen was Daniël al een aantal dagen bij kennis maar besefte nog steeds niet dat hij niet meer kon zien. Op een gegeven moment waren zijn ouders, zus en vriendin bij hem op bezoek en in afwachting van de afspraak met de oogarts. Maar anders dan alle voorafgaande dagen heerste er een gespannen sfeer. Dit ontging Daniël niet en merkte op dat hij blij zou zijn als het verband van zijn gezicht afgehaald zou worden. Petra, de moeder van Daniël vertelde dat hij het zicht kwijt zou zijn in beide ogen en dat dit betekent hij blind is! De nodige tranen en vooral Daniël vroeg zich hardop af of hij dan wel een toekomst zou hebben. Waarna hij direct volgde met de weergaloze opmerking en nu krijg ik dus wel een hond!

Een intensieve periode van revalidatie brak aan en Daniël mocht al snel naar huis. Onder supervisie van zijn vriendin en moeder die beide werkzaam zijn in de zorg mocht hij in zijn thuis situatie aansterken. Dagelijkse bezoeken aan het ziekenhuis waren noodzakelijk en dit heeft meerder jaren geduurd. Ook moest Daniël een intensief traject gaan volgen om non-visueel te leren werken. Hij ging intern in een revalidatie centrum in Apeldoorn en was in de weekenden thuis. Hier leerde hij oa het leren lopen met een tast-stok ook werd hem de basis beginselen bijgebracht van het braille schrift.
De opmerking over de hond was voor Daniël bittere ernst. In maart 2006 verwelkomde hij Benson, een oud-Duitse herder en vanaf de eerste dag waren ze onafscheidelijk.

Van tandemfietsen naar judo
Daniël was dan wel blind hij had nu meer dan ooit een fysieke en mentale uitlaatklep nodig. Via het Ministerie van Defensie werd een tandem racefiets gerealiseerd. Niemand minder dan de paralympische kampioen nam Daniël mee voor een rit. Naast het fietsen trainde Daniël eerst onder begeleiding van een fysiotherapeut in het krachthonk en later met niemand minder dan zijn moeder. Die er met militaire precisie er op toezag dat hij zijn trainingen goed uitvoerde. Het tandem fietsen had wel een minpunt en dat was dat hij altijd afhankelijk was van een piloot om samen mee te fietsen. Daniël heeft er altijd naar gestreden om zo onafhankelijk mogelijk te zijn en vooral de afhankelijkheid speelde hem parten. Daniël ging opzoek naar een sport waar hij meer zelfstandig kon sporten en/of trainen. Via zijn revalidatie hoorde hij van het VI-judo en besloot de stoute schoenen aan te trekken en belde een plaatselijke judo vereniging. Deze gaf aan geen ervaring te hebben met Blinde judoka’s maar stond er wel voor open.

In de race voor Londen 2012
Wat begon als een reguliere proeftraining werd al snel meerde malen per week trainen. Na enkele maanden stapte Daniël over naar een andere judo school waar hij intensief begeleid werd in de judo technieken. Deze vereniging was ook meer gericht op wedstrijd judo en Daniël had al snel de smaak helemaal te pakken. Het gevolg was dat dit in de judo kringen niet onopgemerkt werd en een uitnodiging van bondscoach Chris de Korte was het gevolg. Daniël werd letterlijk in het diepe gegooid maar wist zich enig sinds staande te houden. Door de intensieve begeleiding, vele uren van trainingen en oefenwedstrijden werd er geopperd om deel te nemen aan internationale wedstrijden voor Blinde en slechtziende judoka’s. Al snel was Daniël in de race voor de paralympische spelen van Londen 2012. De judo werd zo serieus dat Daniël geen tijd meer overhield voor zijn werk als planner en hij koos voor de sportieve ambitie.

In een van  de laatste toernooien voor de spelen kwam Daniël lelijk ten val en brak hierdoor zijn schouder. De blessure was zodanig dat hij  aan zijn schouder geopereerd moest worden. Geen paralympische spelen en het betekende ook het einde van zijn wedstrijd judo.

Wielrennen
Opzoek naar nieuwe uitdagingen kwam Daniël via een talent dag  bij het baanwielrennen terecht. Deze discipline van het tandem wielrennen gaf een geweldige rush om met zeer hoge snelheden over de baan te racen. Een podium plaats tijdens het Nk Baan wielrennen en de paralympische selectie voor Rio 2016 werd het doel. Vanwege uiteenlopende redenen had Daniël het steeds minder naar zijn zin in de selectie van de KNWU.

Door de komst van zoon Matz begon er een nieuw hoofdstuk voor het kersverse gezinnetje. Daniël bleef wel actief met sport en was oa medeoprichter van een afdeling RUNNINGBLIND bij de Leidse roodrunners vereniging. Hardlopen ondanks je visuele beperking en samen met een buddy vele km’s rennen en zelfs deelnemen aan plaatselijke wedstrijdjes.

Triatlon
Via via kwam Daniël in aanraking met de triatlon sport en een nieuwe uitdaging werd gevonden. Telkens weer de strijd tegen de klok maar  vooral jezelf aangaan was iets wat Daniël ontzettende uitdaging en voldoening geeft. Nadat Daniël het zogenaamde leger-leven abrupt achter zich heeft moeten laten kwam hij sportief terug bij defensie. Als atleet binnen het Invictus team wist Daniël in totaal zes gouden en twee bronzen medailles te behalen. Tijdens de Invictus games in Orlando en Toronto presteerde hij sportief uitstekend maar vooral het bekende wij gevoel wat kenmerkend is voor de krijgsmacht gaf Daniël veel voldoening.

IK GA VOOR GOUD.

In 2015 werd Daniël benaderd of hij de uitdaging aan zou willen gaan om blind de Kilimanjaro, hoogste berg van Afrika te beklimmen. Om zich kwetsbaar op te stellen en zonder familie of vrienden af te reizen naar Afrika was voor hem nog de grootste uitdaging. In september 2015 heeft Daniël oa de top van de Kilimanjaro bereikt en dit heeft men kunnen volgen via het televisieprogramma BLIND NAAR DE TOP van RTL5.

In 2018 werd Daniël blij verrast toen hij verkozen werd tot SPORTMAN VAN HET JAAR van de gemeente Alphen aan den Rijn. Een geweldig compliment om als Para-atleet op een dusdanige wijze geprezen te worden.

Daniël heeft nu zijn pijlen gericht op de paralympische spelen van Tokyo 2020. Samen met een geweldig team gaan ze de internationale strijd aan. In een wedstrijdveld met minimale verschillen wordt er hard gevochten om uiteindelijk in Tokyo 2020 van start te mogen gaan en het felbegeerde eremetaal te behalen.

STICHTING BLIND SPORTS

visueel beperkte sporters op weg
naar topsport.
WEBSITE BLIND SPORTS
DOWNLOAD BROCHURE